Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2011

το τανγκο της απληστιας



κυλαγε ο χρονος σε εναν σταματημενο ρυθμο


η ησυχια στους δρομους, πρωτογνωρη
ενας κρυος χειμωνας νωριτερα απο το κανονικο


οι ανθρωποι περπαταγαν πισογυριζοντας

κοιτωντας μπροστα

περιμενοντας την αρχη

μιας εποχης που ειχε φυγει

κανεις δεν κοιμοταν πια καλα το βραδυ

ενω

ακουγε ενα νανουρισμα το πρωι


για να αντεξεις την μικρη ημερα μπροστα

ποσες φορες ειχες σκεφτει

οτι

το σπιτι θα ηταν ζεστο και γεματο απλετο φως

ποσες φορες ειχες ακουσει φωνες απο τον φωταγωγο

ποσες φορες ειχες ευχηθει να εμενες σε ενα νησι

ποσες φορες δεν ειχες ακουσει τη φωνη σου_



τοσες που οι αναμνησεις σου ειχαν γινει ξεκαθαρες

και ειχες πια ολες τις απαντησεις

και τι θα αλλαζε

σκεφτηκες _


τιποτα

ή

και ολα


σκεφτηκες_


και

πως εφτασαν οι αλλοι να χαθουν και να χασουν


πως σαπισε η πολη

πως εζησαν εκεινοι_


σκεφτηκες
πως
τελικα
τα τραπουλοχαρτα
ειχαν δυο χρωματα
και το τριτο
ελειπε


εκεινο που ενωνει_

και ετσι
χωρισαν
οι χωρισμενοι
ανθρωποι
σε ταξεις
παλεψαν
τον εαυτο τους
απο πριν και μετα
και εμειναν
εκει
να
ακουν

τον ηχο της ερημου
που
καθε λεπτο πριν
εφερνε
ψιθυριζοντας
ενα λεπτο

μετα

και ο χειμωνας


ελεγαν

αυτος ο χειμωνας

θα ειναι βαρυς

αυτος ο χειμωνας

δεν θα ειναι σαν
τους αλλους


αυτος ο χειμωνας

θα εφερνε την ανοιξη
ετσι μας ειχαν υποσχεθει






Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2011

29.10.2011 αθηνα νυχτα τελος

περασα απο το συνταγμα το βραδυ

να παω στο γκαζι

στο λαιβ του μανωλη

στο κ44

ηταν

γεματο σκουπιδια

καποια συγκεντρωση παλι

ματ

στα σκαλια

παραταγμενα

νερα

χυμενα κατω

μια ερημια

το φως ηταν

σκοτεινο

το φως της πλατειας

πλατειας

μου θυμισε ρουμανια

μια τετοια αισθηση

σκορπια σκουπιδια παντου

ηταν σαν να το εβλεπα πρωτη φορα

ειχε κατι αλλο η ατμοσφαιρα

μια καταντια

καταντια

αυτο

κατεβηκα

την πανεπιστημιου

ερημα

στην ομονοια

εστριψα για να βγω πειραιως

για ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ

ΠΕΡΑΣΑ ΠΟΛΥ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ

ΜΕ ΚΟΚΚΙΝΟ ΦΑΝΑΡΙ_μενανδρου και πειραιως γωνια

γιατι

για πρωτη φορα

φοβηθηκα

σαν να ημουν στη βενεζουελα

που δεν σταματουσαν στα κοκκινα φαναρια

γιατι εσκαγαν οι συμμοριες και τους ληστευαν

και εχω ζησει σε ολη την ευρωπη

ποτε δεν εχω φοβηθει

13 χρονων περπατουσα μονη μου, νυχτα στο παρισι

η αισθηση ομως σημερα

ηταν ...

αλλιως

εφτασα στο κ

παρκαρα

φυσουσε

ειχε ψυχρα

ηταν ολα αδεια

μπηκα μεσα

ο μανωλης ειχε λαιβ για τα γεννεθλια του

δεν υπηρχε

εκεινη η ανεμελια

ολα ειχαν αλλαξει

ηταν ενα παρτυ

που

...

με το που τελειωσε

ολοι εφυγαν

χαιρετησαν γρηγορα γρηγορα

και εφυγαν

δεν το εχω ξαναδει αυτο

και εγω

ετσι εκανα

ηθελα να γυρισω σπιτι να κρυφτω

να νιωσω προστασια

...

αυτο

νομιζω αυτο εζησα