Κυριακή, 18 Ιουλίου 2010

καποιος μαγειρευει πατατες στο φουρνο.





απογευμα.         προς βραδυ. 

ζεστη. απο καπου ακουνε κατι μουσικες. καποιος αλλος παιζει ενα κομματι στο πιανο. 
μιλανε στο ψιλικατζιδικο. μια πορτα κλεινει. ο αντωνης μαλωνει με καποιον. η κυρια χριστινα ποτιζει τα λουλουδια. καποιος μαγειρευει πατατες στο φουρνο. 


οι ηχοι απομακρυνονται.  



βουλιαζω.


ενα ξυπνητηρι χτυπα. 



ξε-βουλιαζω. 
το ξυπνητηρι μου ειναι στο οφφ. 


         ποσοι εχουν αγορασει το ιδιο ΙΚΕΑ ξυπνητηρι?

νιωθω ασφαλεια. σαν η γειτονια με τους αγνωστους να ειναι μια μεγαλη οικογενεια. και ολα αυτα γιατι αυτο το ξυπνητηρι ειναι το ιδιο με το δικο μου. 

αντι να ξυπνησω, αποκοιμιεμαι. 

δεν ειναι το δικο μου ξυπνητηρι. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου