Τρίτη, 25 Μαΐου 2010

ο κυνισμος και εγω. εγω και ο κυνισμος

εστριψα για Καλλιροης. 

Μια γατα ισως νεκρη, πανω στην στροφη, βγαινοντας απο Συγγρου. Ολολευκη, ομορφη, καθαρη... ξαπλωμενη σαν σε υπνο... 

Εκοψα το τιμονι. λιγο. δεξια. Να μην ειμαι η πρωτη που θα την πατησω. "Οχι ρε γαμωτο" ειπα...

Κι αν η γατα ειναι ακομα ζωντανη? Γιατι δεν σταματησα? Προλαβαινω να σταματησω τωρα? Τετοια ωρα υπαρχει/ θα ερθει καποιος γιατρος? Θα καταλαβω αν η γατα ειναι ακομα ζωντανη? Πως Θα σταματησω πανω στην στροφη? και αν σταματησω και με χτυπησει καποιος και εμενα? Και αν η γατα ειναι ζωντανη? και αν η γατα ειναι ζωντανη? και αν η γατα ειναι ζωντανη?

Προσπερασα. 

Απο κεινη την ωρα, σκεφτομαι, νιωθοντας...αν ημουν εγω ξαπλωμενη σε μια ασφαλτο, και δεν σταματαγε κανεις, να δει καν αν ειμαι ζωντανη...


...


Πως μπορεσα και το εκανα αυτο











Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου